Al meer dan 15 jaar ben ik jeugdwerker en heb ik gewerkt met verschillende groepen, van baby’s tot studenten. Hierbij was ik actief in buurthuizen, op straat en in verschillende kerken en gemeenten met diverse achtergronden. Ik vind het ontzettend leuk om voor tieners en met tieners te werken. Om tieners te zien groeien in hun leven en geloof. Mijn drive is om echt verschil te kunnen maken in hun leven en hen te laten zien wat het betekend om christen te zijn in het dagelijks leven. Met alle hobbels en bobbels die daarbij komen kijken. De laatste jaren ben ik vooral betrokken bij kerken die behoefte hebben aan advies, training en aanmoediging. Maar vooral merk ik behoefte aan procesbegeleiding en ondersteuning van het team dat het jeugdwerk draaiende houd. Ik omschrijf dit meestal in het beeld van een ‘trein’.

In de jaren dat ik werk als jeugdwerker merk ik dat je elke keer in een soort ‘trein’ stapt die gemeente heet. Het is een tijdelijke reis waarbij je een korte periode aanhaakt bij een gemeente en het jeugdwerk die zelf al een langere tijd onderweg is.

En zo stap ik in de trein en kom in verschillende coupés te zitten. De coupés kun je vergelijken met de verschillende ‘lagen’ van het jeugdwerk. Soms is het de coupé van het beleid met jeugdraad en oudsten of ambtsdragers. Soms is het de coupé van kinderen, tieners of jongeren waar activiteiten worden georganiseerd of waar deze doelgroepen zich thuis voelen. En als ik dan ga zitten in zo’n coupé ben ik even medereiziger. Ik kijk, luister en meng me soms in het gesprek. Ik geef suggesties over de inrichting, help soms met wat schoonmaken of breng wat extra versiering aan. Ik denk mee met de mensen die verantwoordelijk zijn voor de coupé en bemoedig waar ik kan. Allemaal met het doel om de passagiers, de tieners of de opvoeders, een plezierige en leerzame reis te geven. En na een tijdje zit mijn reis er weer op en stap ik uit bij het volgende station. Dan hoop ik dat de trein er weer een beetje mooier uitziet, dat de trein wat soepeler rijdt zodat de reizigers ook in de toekomst blijven reizen en op nieuwe bestemmingen aankomen.

Uiteindelijk gaat het niet om de trein, dit is een middel die het ‘samen reizen’ mogelijk maakt. Zo zijn we als gemeente van Christus onderweg naar Zijn grote toekomst en bij deze reis willen we als jeugdwerk.info graag ondersteunen. We zijn maar tijdelijke passagiers en stappen voor een korte periode in omdat we geloven dat de reizigers onderling relaties aan moeten gaan. Maar juist om dat te faciliteren willen wij het team van mensen die hart en enthou-siasme hebben voor jongeren graag helpen en bemoedigen. En daarom wil ik als professional, als jeugdwerker, net als mijn collega’s even opstappen en meereizen.